De wildgroeiende jeneverbesstruiken vinden optimale groeiomstandigheden in de ongerepte natuur van de Balkanregio tot aan de zuidelijke Rhodopen en het Rila-gebergte in Bulgarije. Op hoogtes van 800 tot 1600 meter worden de struiken soms blootgesteld aan extreme temperatuurschommelingen, wind en droogte. De bodems daar bieden hen perfecte omstandigheden voor de ontwikkeling van hun ingrediënten zoals alfa- en bèta-pineen, sabineen en bèta-mycreen. In de koude maanden tussen november en februari worden de rijpe bessen zorgvuldig met de hand geoogst en vervolgens voorzichtig verder verwerkt in de eigen distilleerderij in de Rozenvallei.

Met 55 soorten is de jeneverbes (Juniperus) het grootste geslacht binnen de cipresfamilie (Cupressaceae). De gewone jeneverbes (Juniperus communis) is wijdverspreid op het noordelijk halfrond en bewoont vaak schrale habitats tot een hoogte van 4050 meter. Deze plantensoort groeit weelderig als een struik of kleine boom tot een hoogte van 12 meter en kan een leeftijd van 600 jaar bereiken. Hij heeft scherpe, diepgroene tot blauwgroene naalden. De kleine, ronde bessen zijn eigenlijk kegels en hebben twee tot drie jaar nodig om volledig te rijpen. Tijdens het rijpingsproces veranderen ze van groen naar donkerblauw naar zwartbruin. Als aromatische plant werd de jeneverbes gewaardeerd in het oude Griekenland, Europa en Noord-Amerika als wierook voor ceremoniële doeleinden en vond het brede toepassing in de traditionele geneeskunde van Europa en China.